7 نقاش برزیلی که باید بشناسید

7 نقاش برزیلی که باید بشناسید
Patrick Gray

نقاشی یکی از تثبیت‌ترین زبان‌های هنری در تاریخ هنر غرب است و نقاشان برجسته برزیلی زیادی در آن حضور دارند.

این تجلی در بشریت از دوران ماقبل تاریخ و با نقاشی‌های غارنشینی وجود داشته است. مانند مجسمه سازی، اغلب توسط هنرمندان برای بیان دیدگاه های خود از جهان و به تصویر کشیدن جوامعی که در آن وارد شده اند استفاده می شد.

پس از ظهور عکاسی و ظهور هنر معاصر، زبان های دیگری پدید آمدند و فضا به دست آورد با این حال، نقاشی هرگز به عنوان یک جلوه قدرتمند و حاضر در صحنه هنری متوقف نشد.

ما 7 هنرمند برزیلی را انتخاب کردیم که کار خود را در نقاشی توسعه دادند و شایسته برجسته شدن هستند.

1. کاندیدو پورتیناری (1903-1962)

وقتی در مورد نقاشان مشهور برزیلی صحبت می شود، شاید اولین کسی که به یاد می آید کاندیدو پورتیناری باشد. این به این دلیل است که کار او یک پرتره معتبر و منحصر به فرد از مردم برزیل در قرن بیستم است.

پورتیناری در سال 1903 در داخل شهر سائوپائولو، در مزرعه قهوه در شهر کوچک برودوسکی به دنیا آمد.

او که از یک خانواده ایتالیایی می آمد، از کودکی به هنر علاقه نشان داد و به عنوان یک نقاش حرفه ای محکم ایجاد کرد و تا پایان عمر به شدت تولید کرد.

کافه (1935)، اثر پورتیناری

از جمله موضوعات تکراری در نقاشی های او می توان به تقبیح مشکلات اجتماعی، کارگر روستایی، قدردانی از دوران کودکی واز جشن‌های مردمی.

در کافه کاری، از سال 1935، می‌توان برخورد محکمی را که پورتیناری با چهره‌های کارگران مزرعه انجام داد، مشاهده کرد. پاها و دست های بزرگ او که به شیوه ای تقریباً مجسمه ای به تصویر کشیده شده است، نماد قدرت کار یدی است.

2. آنیتا مالفاتی (1889-1964)

آنیتا مالفاتی نقاش برزیلی از آغاز قرن بیستم است که نقش بسیار مهمی در تثبیت جنبش مدرنیستی در کشور داشت.

متولد در سال 1889 در سائوپائولو، آنیتا برای اولین بار از طریق مادرش بتی مالفاتی با نقاشی ارتباط برقرار کرد. بعداً بین سال‌های 1910 تا 1914 برای تحصیل به آلمان رفت، دوره‌ای از شکوفایی فرهنگی در اروپا، جایی که استعداد خود را شکوفا کرد.

تولید او در صحنه‌ی نقاشی برزیل برجسته می‌شود، زیرا هنگامی که مردم و منتقدان را شوکه کرد. در سال 1917، این هنرمند نمایشگاهی برپا کرد که بوم های نقاشی با الهام از پیشتازان مدرنیست اروپایی را به نمایش گذاشت.

زن با موهای سبز، از سال 1915، اثر آنیتا مالفاتی>یکی از بوم هایی که در این نمایشگاه وجود داشت زن با موهای سبز ، مربوط به سال 1915 بود. این تابلو به وضوح به کار پل سزان، هنرمند پست امپرسیونیست فرانسوی، به دلیل ساده سازی اشاره دارد. شکل می دهد.

این هنرمند همچنین در هفته هنر مدرن در سال 1922 شرکت کرد، رویدادی که تبدیل به یک نقطه عطف فرهنگی برزیل شد.

3. جورجینا دو آلبوکرک (1885-1962)

جورجینا دو آلبوکرک در سال 1885 به دنیا آمد واو یکی از اولین زنانی بود که خود را به عنوان یک هنرمند در برزیل و خارج از کشور تثبیت کرد.

جورجینا علاوه بر نقاش بودن، نقشه‌کش و معلم بود و نقش مهمی در نقاشی تاریخی برزیل داشت.

بخشی از آموزش او در اروپا بود، که تأثیر زیاد او را از جنبش امپرسیونیستی توجیه می‌کند.

بوم‌های نقاشی او مضامین مختلفی را به همراه داشت، اما حضور زنان رایج است که در این مورد توسط زن دیگری به تصویر کشیده شده است. ، که جلوه ای از شخصیت زن به آثار او می بخشد.

Canvas Sessão do Conselho do Estado (1922)، اثر جورجینا دو آلبوکرک

یکی از این آثار، و شاید بهترین باشد. شناخته شده توسط نقاش، جلسه شورای ایالتی است، که ماریا لئوپولدینا را به عنوان یک چهره برجسته در جلسه ای که قبل از رویداد تاریخی استقلال برزیل برگزار شد، به ارمغان می آورد.

4. آرتور تیموتئو دا کوستا (1882-1922)

آرتور تیموتئو دا کوستا که از خانواده ای متواضع در ریودوژانیرو آمده است، راه برادر بزرگترش خوائو تیموتئو دا کوستا را دنبال می کند و همچنین هنرمند می شود، با شهرت در نقاشی برزیلی.

او در Casa da Moeda در ریودوژانیرو تحصیل کرد و مجموعه ای از نقاشی ها را توسعه داد که در آن بافت، رنگ ها و نورها بسیار خوب کار شده بودند، همانطور که روی بوم دیده می شود O پسر (1917). موضوعات او از مناظر تا پرتره متغیر بود.

پسر، (1917)، اثر آرتور تیموتئو دا کوستا

آثار اودر حال حاضر در موزه آفریقایی برزیل، پیناکوتکا و MASP در سائوپائولو قابل مشاهده است.

5. Maria Auxiliadora (1935-1974)

بوم های رنگارنگ، پر از شخصیت ها و جزئیات. این اثر هنرمند سیاهپوست اهل میناس گرایس، ماریا اوکسیلیادورا است.

این نقاش در سال 1938 در میناس گرایس به دنیا آمد و زمانی که دختر کوچکی بود به سائوپائولو نقل مکان کرد. ماریا اوکسیلیادورا که از خانواده ای هنرمند بود، تحصیلات رسمی خود را به پایان نرساند و در چندین شغل مشغول به کار شد، تا اینکه در سن 32 سالگی واقعاً یک هنرمند شد.

ماریا هیچ آموزش آکادمیک در هنر نداشت، زیرا خودش بود. - تدریس و توسعه اثری که به عنوان هنر ساده لوحانه درآید. یکی از ویژگی‌های کارهای او، درج خودآرامی در بوم‌ها، علاوه بر پارچه‌ها و گلدوزی‌ها است. 1>

موضوعاتی که او به آن می پردازد در میان دینداری، فرهنگ عامه و صحنه های روزمره پرسه می زند و یک فضای جشن را نشان می دهد، مانند مورد بوم بار با گافیرا ، 1973.

در در دهه 60، این هنرمند به گروه هنری آفریقایی-برزیلی سولانو تریناد می‌پیوندد، که بر قدردانی از فرهنگ سیاه‌پوستان تمرکز می‌کند و صحنه‌ها و شخصیت‌هایی را خارج از کلیشه‌های نژادی نشان می‌دهد.

همچنین ببینید: 5 اثر از راشل دو کی روش برای آشنایی با نویسنده

6. Siron Franco (1947-)

Gessiron Alves Franco، متولد 1950، در گویاس و معروف به Siron Franco، علاوه بر بیان خود، اثری قدرتمند در نقاشی برزیلی نیز دارد.هنری به زبان های دیگر، مانند حکاکی، مجسمه سازی و اینستالیشن.

او زمانی که در دوازدهمین دوسالانه هنر سائوپائولو در سال 1974 شرکت کرد، شهرت یافت و در آن سال جایزه بهترین نقاش ملی را دریافت کرد.

اثری که مجموعه‌ای از آثار Césio ، اثر Siron Franco، ساخته‌شده در دهه 80 را ادغام می‌کند

این هنرمند به دنبال نشان دادن دغدغه‌های اجتماعی در آثار خود است که همچنان مشهود است. در اثر Césio ، که در آن حادثه رادیولوژیکی را با ماده سزیم 137 که به دلیل سهل انگاری بیمارستان در Goiânia در سال 1987 رخ داد و باعث کشته شدن چندین نفر در یک محله فقیر شد، نقاشی کرد.

سیرون او تا 21 سالگی در منطقه آسیب دیده زندگی می کرد و تمام خشم و غم خود را در یک سریال با استفاده از رنگ های تیره و متضاد، نشان دادن چهره های توخالی و عناصر مختلف نمادین به تصویر می کشید.

7. ایبر کامارگو (1914-1994)

ایبر کامارگو، متولد سال 1914 در ریو گراند دو سول، نامی شناخته شده در صحنه هنری ملی است.

همچنین ببینید: آهنگ سیاه مروارید جم: تحلیل و معنی اشعار

با ترکیباتی که آثار زیادی را به نمایش می گذارد. انرژی و انرژی، آثار او را می توان به عنوان نقاشی انتزاعی-اکسپرسیونیست طبقه بندی کرد، زیرا در برخی بوم ها عناصر غیر فیگوراتیو را با قدرت احساسی اکسپرسیونیسم در می آمیزد.

No vento e na terra I. (1991)، اثر ایبر کامارگو

یک واقعیت قابل توجه در زندگی ایبر کامارگو قتلی بود که او در سال 1980 انجام داد و از آن تبرئه شد. کسانی هستند که می گویند این قسمت بودمسئول تغییر در سبک هنرمند، که شروع به ترکیب عناصر فیگوراتیو بیشتری کرد.

اثر No vento e na terra I پس از جنایت خلق شد و نشان دهنده حالتی مالیخولیایی، بیمارگونه و غم انگیز است. هنگام به تصویر کشیدن یک پیکر انسانی که روی زمین دراز کشیده با رنگ های تیره.




Patrick Gray
Patrick Gray
پاتریک گری نویسنده، محقق و کارآفرینی است که اشتیاق به کاوش در تلاقی خلاقیت، نوآوری و پتانسیل انسانی دارد. او به‌عنوان نویسنده وبلاگ «فرهنگ نوابغ» برای کشف رازهای تیم‌ها و افراد با عملکرد بالا که در زمینه‌های مختلف به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌اند، تلاش می‌کند. پاتریک همچنین یک شرکت مشاوره ای را تأسیس کرد که به سازمان ها در توسعه استراتژی های نوآورانه و پرورش فرهنگ های خلاق کمک می کند. آثار او در نشریات متعددی از جمله فوربس، شرکت سریع و کارآفرین منتشر شده است. پاتریک با پیشینه ای در روانشناسی و تجارت، دیدگاه منحصر به فردی را برای نوشته های خود به ارمغان می آورد، و بینش های مبتنی بر علم را با توصیه های عملی برای خوانندگانی که می خواهند پتانسیل خود را باز کرده و دنیایی نوآورتر ایجاد کنند، ترکیب می کند.