زندگی و کار Candido Portinari

زندگی و کار Candido Portinari
Patrick Gray

کاندیدو پورتیناری هنرمند پلاستیکی (1903-1962) نامی ضروری برای هنر برزیل است.

کاندیدو علاوه بر نقاش بودن، به عنوان معلم، حکاکی و تصویرگر به کشور کمک کرد.

او مردی بود که از نظر سیاسی بسیار متعهد بود، چه از طریق هنرش که در آن مصیبت های مردم را به تصویر می کشید، و حتی در سمت های سیاسی-حزبی خود، کاندیدای معاونت و سناتوری شد.

همچنین ببینید: شعر Quadrilha، اثر کارلوس دراموند دی آندراد (تحلیل و تفسیر)

پورتیناری به عنوان هنرمندی که برزیل پر از بی‌عدالتی و نابرابری را محکوم کرد، شهرت زیادی داشت. با این حال، او توانست غزل و زیبایی موجود در دوران کودکی خود را نیز بر روی بوم های خود به نمایش بگذارد.

بیوگرافی کاندیدو پورتیاری

کودکی و جوانی

این هنرمند با تعمید تعمید یافت. نام Candido Portinari. او در سال 1903، در 30 دسامبر، در یک مزرعه قهوه در داخل سائوپائولو، در سانتا روزا، روستایی نزدیک برودوفسکی به دنیا آمد. در کودکی نامیده شد، او 11 خواهر و برادر داشت، پسران دومینگا تورکواتو و باپتیستا پورتیناری.

او تحصیلات کمی داشت، حدود پنج سال، تحصیلات ابتدایی را به پایان نرساند. کاندیدو از سنین کودکی استعداد هنری خود را نشان داد و در سن 10 سالگی اولین نقاشی را که به عنوان نقاشی خود شناخته شد، پرتره ای از کارلوس گومز، موسیقیدان مهم برزیلی ساخت.

در سن 15 سالگی، در سال 1918، پورتیناری شروع به کار در Brodowski به عنوان دستیار درگروهی از نقاشان و مرمتگران کلیسا. مرد جوان بسیار منظم بود و علاقه زیادی به یادگیری همه چیز در مورد این صنعت داشت.

اولین سال به عنوان یک هنرمند

در سال 1919، او به ریودوژانیرو نقل مکان کرد و تحصیلات خود را در آنجا آغاز کرد. لیسانس هنرها و صنایع دستی و بعداً در مدرسه ملی هنرهای زیبا.

در سال 1922 در اولین نمایشگاه خود جایزه افتخاری دریافت کرد. از آن زمان به بعد، او کار خود را در نمایشگاه ها آغاز کرد و در سال 1928 مفتخر به دریافت جایزه مسافرتی اروپا شد که نقطه عطفی در کار او شد.

پورتیناری سپس در سال 1929 به پاریس رفت، مکان فرهنگی شدید. جوشش در آنجا نقاش به زیبایی کشورش پی برد و تصمیم گرفت برزیل و مردمش را به تصویر بکشد.

سال بعد با ماریا ویکتوریا مارتینلی اروگوئه ای آشنا شد که با او ازدواج کرد.

تثبیت به عنوان یک نقاش

در سن 32 سالگی، کار معلمی خود را با تدریس در انستیتوی هنرهای فاکولداد دو ناحیه فدرال (RJ) آغاز کرد، فعالیتی که تا سال 1939 با تعطیلی دانشگاه توسط رئیس جمهور وقت ادامه داد. Getúlio Vargas.

پورتیناری بیشتر زندگی خود را وقف تولید نقاشی های دیواری بزرگ برای کارهای عمومی کرد که در برزیل و خارج از کشور شناخته شد.

در سال 1939 از این هنرمند در موزه ملی تجلیل شد. هنرهای زیبا با نمایشگاهی باشکوه که 269 اثر را به نمایش می گذارد. بعدها نمایش های مهم دیگریدر برزیل و در کشورهای دیگر ساخته شده اند.

حرفه سیاسی پورتیناری

پورتیناری مردی بود که به وضعیت اجتماعی اهمیت می داد، به طوری که او تصمیم گرفت که نماینده مردم برزیل روی بوم های نقاشی خود باشد. بریده شدن کلاس، تقریباً همیشه با لحن تقبیح کننده.

بنابراین، در سن 42 سالگی، این هنرمند تصمیم گرفت با پیشنهاداتی که برای مشارکت مردم ارزش قائل بود، نامزد معاونت فدرال شود، مخالفت با زمین داری و جنبش های انتگرالیستی (فاشیستی) دو سال بعد، در سال 1947، بار دیگر به عنوان سناتور حزب کمونیست برزیل (PCB) نامزد شد. انتخابات نزدیک است و او با چند رای شکست می خورد که منجر به سوء ظن تقلب در نظرسنجی ها می شود.

در همان سال، به دلیل آزار و شکنجه روزافزون کمونیسم، پورتیناری داوطلبانه به اروگوئه تبعید می شود. .

تقدیس هنری و آخرین سالهای پرتیناری

این هنرمند در اولین دوسالانه هنر سائوپائولو در سال 1951 شرکت می کند و سال بعد از سازمان ملل دعوت نامه ای دریافت می کند تا دو نقاشی دیواری عظیم را ایجاد کند - تحت عنوان جنگ و صلح - برای ادغام مقر مؤسسه در نیویورک.

در سال 1953 پورتیناری بیمار می شود و به دلیل خونریزی ناشی از مواد سمی موجود در برخی از رنگ ها در بیمارستان بستری می شود و پزشکان توصیه می کنند که از آنها دوری کند. این مواد.

در سال 1955 در سومین دوسالانه هنر سائوپائولو با یک اتاق ویژه شرکت کرد ودر سال 1956 او تابلوهای Guerra e Paz را که شاهکار بزرگ پورتیناری به شمار می رود، ارائه می دهد.

آثار Guerra e Paz هر کدام تقریباً 10*14 متر است

در سالهای بعد به کار و ادغام نمایشگاههای مهم ادامه داد تا اینکه در سال 1962 در سن 58 سالگی در 6 فوریه به دلیل بدتر شدن مشکل سلامتی خود درگذشت. به استفاده از رنگ های سمی.

مرگ این هنرمند غوغا زیادی به پا کرد و چندین شخصیت مهم در پی او حضور داشتند. در آن زمان، 3 روز عزای رسمی اعلام شد.

آثار برجسته کاندیدو پورتیناری

موضوع اصلی تولید کاندیدو پورتیناری انسان است، به ویژه مردان و زنان ساده و معمولی. فردی.

پورتیناری با این که نوعی "سخنگوی" مردم برزیل بود، با محکوم کردن شرایط زندگی آنها، مشکل آفرینی بی عدالتی ها و همچنین نمایش شعر و عشق، نقش اساسی ایفا کرد.

این اثر تحت تأثیر قرار گرفت جنبش های اروپایی مانند اکسپرسیونیسم و ​​کوبیسم، اما توانستند آنها را با واقعیت ملی به شیوه ای درخشان ترکیب کنند.

بازنشستگان

<1

نقاشی Retirantes یکی از نمادین ترین نقاشی های پورتیناری است. این بوم که در سال 1944 با رنگ روغن ساخته شده است، ابعاد آن 180 در 190 است و بخشی از مجموعه MAM (موزه هنر مدرن سائوپائولو) است.

این بوم به موضوعی تکراری در آثار می‌پردازد.هنرمند: روستایی خروج شمال شرقی. در اینجا خانواده‌ای را می‌بینیم که سرتائو را در جستجوی فرصت‌هایی در مراکز بزرگ شهری ترک می‌کنند.

مردم بخش خوبی از ترکیب را اشغال می‌کنند، که در منظره‌ای خشک و خاکی قرار گرفته‌اند. چهره‌های انسانی در اینجا به شکلی تمثیلی و تقریباً نمایشی، با چشم‌های خیره و بدن‌های نازک نشان داده شده‌اند که لحن آزاردهنده‌تری می‌دهد.

می‌توان گفت که این یک "پرتره خانوادگی" و همچنین یک "پرتره گرسنگی و نابرابری" که از زمان های قدیم گریبان برزیل را گرفته است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این بوم، بخوانید: Quadro Retirentes، اثر Candido Portinari

Mestizo

این اثری از سال 1934 است که با تکنیک رنگ روغن روی بوم ساخته شده است. پورتیناری در آن پرتره یک کارگر روستایی ، یک مرد مستیزو، ترکیبی از سیاه پوستان و جمعیت بومی را ترسیم می کند.

این هنرمند علاقه زیادی به به تصویر کشیدن مردم کشورش داشت. ، زیرا او فکر می کرد ضروری است که هنر برزیل برای مردم ساده ارزش قائل شود و در واقع توده شهروندانی هستند که برزیل را حفظ می کنند.

کشاورز قهوه

کشاورز قهوه در سال 1934 نیز با رنگ روغن نقاشی شد. بوم 100 در 81 سانتی متر است و در MASP (موزه هنر مدرن) قرار دارد.

وضعیت کارگر، تکیه بر بیل زدن و با پاهای برهنه عظیمش روی زمین، حکایت از خستگی دارد. مرد بدن قوی ای دارد، در پس زمینه قطاری از آن را می بینیماتو کردن و مزرعه عظیم قهوه.

این اثری است که در آن می‌توانیم تأثیرات قوی هنر اکسپرسیونیستی، آوانگاردی را که در آغاز قرن بیستم در اروپا ظهور کرد، مشاهده کنیم.

برای جزئیات بیشتر را بخوانید: تجزیه و تحلیل The Coffee Farmer توسط Portinari

Football

The Screen Futebol بخشی از مجموعه آثاری است که به مضامین مربوط به دوران کودکی اهمیت می دهد. این تابلو دارای ابعاد 97*130 سانتی متر است و در حال حاضر در یک مجموعه خصوصی قرار دارد.

در اینجا گروهی از پسران را می بینیم که در زمینی خاکی با توپ بازی می کنند. در پس زمینه حیوانات و یک گورستان وجود دارد که به ما نشان می دهد که این صحنه ای در یک شهر روستایی است.

همچنین ببینید: 23 نقاشی معروف دنیا (تحلیل و توضیح)

در این آثار، کاندیدو از زندگی اولیه خود در زمانی که در برادوسکی زندگی می کرد، الهام گرفت. این هنرمند علاقه زیادی به بچه ها داشت و یک بار گفت:

اگر بچه های زیادی در کار من روی تاب و الاکلنگ وجود داشته باشد، آرزوی من این است که آنها را به هوا پرتاب کنم و فرشته های زیبایی شوند.

ویدئویی در مورد کار Candido Portinari

برنامه ای را در مورد این نقاش که در سال 2010 توسط Rede Globo نمایش داده شد را تماشا کنید. این ویدئو پانل های جنگ و صلح و پروژه پورتیناری را که توسط ژائو پورتیناری، پسر کاندیدو طراحی شده است، برجسته می کند.

Globo News Special - 12/26/2010



Patrick Gray
Patrick Gray
پاتریک گری نویسنده، محقق و کارآفرینی است که اشتیاق به کاوش در تلاقی خلاقیت، نوآوری و پتانسیل انسانی دارد. او به‌عنوان نویسنده وبلاگ «فرهنگ نوابغ» برای کشف رازهای تیم‌ها و افراد با عملکرد بالا که در زمینه‌های مختلف به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌اند، تلاش می‌کند. پاتریک همچنین یک شرکت مشاوره ای را تأسیس کرد که به سازمان ها در توسعه استراتژی های نوآورانه و پرورش فرهنگ های خلاق کمک می کند. آثار او در نشریات متعددی از جمله فوربس، شرکت سریع و کارآفرین منتشر شده است. پاتریک با پیشینه ای در روانشناسی و تجارت، دیدگاه منحصر به فردی را برای نوشته های خود به ارمغان می آورد، و بینش های مبتنی بر علم را با توصیه های عملی برای خوانندگانی که می خواهند پتانسیل خود را باز کرده و دنیایی نوآورتر ایجاد کنند، ترکیب می کند.