නූතන කලාවේ අත්‍යවශ්‍ය කලාකරුවන් 9 දෙනෙක්

නූතන කලාවේ අත්‍යවශ්‍ය කලාකරුවන් 9 දෙනෙක්
Patrick Gray

නවීන කලාව යනු 19 වැනි සියවසේ සිට 20 වැනි සියවස දක්වා සංක්‍රමණය වීමේදී සිදුවන්නට පටන් ගත් සහ එම යුගයේ සිදු වූ විශාල පරිවර්තනයන් පිළිබිඹු කරන කලාත්මක ප්‍රකාශන වර්ගයට දී ඇති නමයි.

මේ ආකාරයට. කලා නිර්මාණය යුරෝපීය සංස්කෘතික ක්ෂේත්‍රයේ විප්ලවීය වෙනසක් ඇති කළ අතර, බ්‍රසීලය වැනි අනෙකුත් රටවල ද භාවිතා කිරීමට පටන් ගත්තේය.

කලාව තුළ නූතනවාදය තහවුරු කිරීමට සහ එය ක්‍රියාත්මක වීමට දායක වූ කලාකරුවන් කිහිප දෙනෙක් සිටියහ. විසිවන සියවසේ මැද භාගයේ, ඊනියා සමකාලීන කලාවට ඉඩ දෙන විට.

1. Édouard Manet (1832-83)

මැනෙට් නූතන කලාව සඳහා අතිශයින් වැදගත් වන ප්‍රංශ චිත්‍ර ශිල්පියෙකි, ඔහු කලාවේ විප්ලවීය වෙනසක් ඇති කරන නව සිතුවම් ශෛලියක, හැඟීම්වාදයේ නිර්මාතෘ ලෙස සැලකිය හැකිය.

ඡායාරූප ශිල්පී Félix Nadar විසින් Édouar Manet ගේ ප්‍රතිමූර්තිය

එළිමහන් ස්ථානවල දක්නට ලැබෙන ප්‍රයෝග සහ දෘශ්‍ය විකෘති කිරීම් අගයමින් දර්ශන සහ මිනිසුන් සිදු කළ දෙයට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ලෙස නිරූපණය කිරීමෙන් ඔහු යම් අපකීර්තියක් ඇති කළේය. කලාකරුවා ඇකඩමිවල ඉගැන්වූ සෙවන ශිල්පීය ක්‍රම මගින් මඟ පෙන්වනු ලැබුවේ නැත.

1863 දී ඔහු පැරිසියේ පැවති වැදගත් ප්‍රදර්ශනයකට කැන්වස කිහිපයකට ඇතුළු වූ නමුත් ඔහුගේ කෘති ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද අතර එය සමාන්තර ප්‍රදර්ශනයක කොටසක් ලෙස අවසන් විය. Salão dos Recusados".යථාර්ථයට සමාන නියෝජනයක් සොයමින්. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් නොදැනුවත්වම යුරෝපයේ නූතන කලාව තහවුරු කිරීමට විශාල දායකත්වයක් ලබා දී ඇත.

මේ අනුව, කලාත්මක භාවිතය සම්බන්ධයෙන් නව්‍ය චින්තනය සඳහා Manet ගේ අදාළත්වය විචාරකයාගේ කථාවෙන් සහ ඇමරිකානුවන්ගෙන් සාරාංශ කළ හැකිය. පර්යේෂක ක්ලෙමන්ට් ග්‍රීන්බර්ග්:

මැනෙට්ගේ කැන්වසය ප්‍රථම නූතනවාදී සිතුවම් බවට පත් වූයේ ඒවා පින්තාරු කරන ලද පැතලි පෘෂ්ඨ ප්‍රකාශ කළ අවංකභාවය හේතුවෙනි.

දිවා ආහාරය තණකොළ (1865-1866) යනු නිරූපණයෙහි නවීන ලක්ෂණ අපට නිරීක්ෂණය කළ හැකි කෘතියකි

2. Paul Cézzane (1839-1906)

නුතනවාදී කලාවේ පුරෝගාමියෙකු ලෙස කැපී පෙනුණු සහ Manet ගේ සමකාලීනයෙකු වූ තවත් කලාකරුවෙකු වන්නේ Paul Cézanne ය.

ලන්දේසි ජාතිකයාට ස්ථාවර මූල්‍ය තත්වයක් තිබූ අතර ඔහුට හැකි විය. සිතුවම් කිරීමේදී විසඳිය යුතු ගැටළු ලෙස ඔහුට ඉදිරිපත් වූ ප්රශ්න කිහිපයක් සඳහා කැපවීමට. ඒ ඔහු තම ජීවනෝපාය සඳහා සාර්ථකත්වය මත රඳා නොසිටීම නිසා ඔහුට වඩා නිර්මාණාත්මක නිදහසක් ලබා දුන්නේය.

Paul Cézanne ගේ ප්‍රතිමූර්තිය

ඔහුගේ ලොකුම සැලකිල්ල වූයේ වර්ණය අතර සමතුලිතතාවය සොයා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. , සංයුතිය සහ හැඩයන්, නමුත් හැඟීම්වාදීන් ලෙස ක්ෂණිකව නොව, ස්වභාවධර්මයේ සාරය අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කරයි.

මේ සඳහා, ඔහු ජ්‍යාමිතික මූලද්‍රව්‍ය (සිලින්ඩර වැනි) භාවිතා කළ අතර ප්‍රතිපත්තියක් ලෙස නොතිබුණි. වෙත විශ්වාසවන්තව සිටින්නසමෝච්ඡ ඇඳීම්, අවශ්‍ය නම් ඒවා යටපත් කිරීම.

මෙම හේතූන් නිසා, මෙම කලාකරුවා බොහෝ විට නූතන කලාවේ "උපදේශකයෙකු" ලෙස සිහිපත් කරනු ලැබේ.

කාඩ් ප්ලේයර්ස් , Paul Cézanne (1892/93) විසින් ඔහුගේ කලාව පිළිබඳ පර්යේෂණ සහ අත්හදා බැලීම් පිළිබඳ සම්භාව්‍ය උදාහරණයකි

3. වින්සන්ට් වැන් ගොග් (1853-1890)

ලන්දේසි ජාතික වින්සන්ට් වැන් ගොග් තම කලාව වෙනුවෙන් අතිශයින් කැප වූ චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. සාපේක්ෂ වශයෙන් කෙටි නිෂ්පාදන කාලයකින් වුවද - වසර දහයක් පමණ - ඔහු දැඩි ලෙස නිෂ්පාදනය කළේය, ඔහු ක්‍රියාකාරකමේදී ඔහුගේ ගැටුම්කාරී මනස සංසිඳුවා ගැනීමට මාර්ගයක් සොයා ගත්තේය.

තරුණයකු ලෙස වැන්ගෝගේ ඡායාරූපය

ඔහුගේ කාර්යය එහි කාලය සඳහා නව්‍ය ශක්තියක් සහ ප්‍රකාශිත බවක් ඉදිරිපත් කරන අතර, බොහෝ විට මේ හේතුව නිසා කලාකරුවාට මූල්‍ය ස්ථාවරත්වයක් අත්කර ගැනීමට නොහැකි විය, ඔහුගේ සහය සඳහා ඔහුගේ සහෝදරයාගේ උපකාරය මත රඳා පවතී.

Van Gogh ගේ නිර්මාණ ක්‍රියාවලිය දේවානුභාවයෙන් විය. හැඟීම්වාදී අදහස් මගින්, නමුත් ප්‍රබල චිත්තවේගීය ආරෝපණයක් එකතු කිරීමෙන් ඉදිරියට ගියේය. එබැවින්, ඔහු පශ්චාත්-හැඟීම්වාදී කලාකරුවෙකු ලෙස සලකනු ලබන අතර ප්‍රකාශනවාදී ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළ ඊළඟ පරම්පරාවේ චිත්‍ර ශිල්පීන් සඳහා යොමුවක් බවට පත්විය.

ඔහුගේ රූප නිර්මාණය කිරීමේ ආකාරය ඉතා සුවිශේෂී වූ අතර එය අපට දැකිය හැකිය. ඔහුගේම වචන, ඔහුගේ සොහොයුරා වන තියෝ වෙත යවන ලද ලිපියක:

හැඟීම් සමහර විට කොතරම් තීව්‍රද යත්, මම නොදැනුවත්ව වැඩ කරමිවැඩ කරන (...) සහ බුරුසු පහරවල් මා වෙත පැමිණෙන්නේ කථනයේ හෝ ලිපියක වචන වැනි අනුපිළිවෙලක් සහ සුසංයෝගයකින් ය.

සයිප්‍රස් සමඟ තිරිඟු තණකොළ (1889) වසරකට නූතනවාදී චිත්‍ර ශිල්පියාගේ මරණයට පෙර

චිත්‍රකරු ගැන වැඩිදුර දැන ගැනීමට, කියවන්න: වැන් ගොග්: මූලික කෘති සහ චරිතාපදානය.

4. පැබ්ලෝ පිකාසෝ (1881-1973)

පැබ්ලෝ පිකාසෝ කලා ඉතිහාසයේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන නූතනවාදී කලාකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි. ඔහුගේ නිෂ්පාදනය බුද්ධිය සහ නව නිපැයුම්, පෝල් සෙසාන් වැනි අනෙකුත් කලාකරුවන්ගේ ආභාෂයේ ප්‍රතිඵලය සහ අප්‍රිකාව වැනි ඈත සංස්කෘතීන් වෙත යොමු කරයි.

පැබ්ලෝ පිකාසෝගේ ප්‍රතිමූර්තිය

පිකාසෝ ජෝර්ජස් බ්‍රේක් සමඟ එක්ව නව ශෛලියක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා වගකිව යුතු විය, එය ඔවුන් කියුබිසම් ලෙස හැඳින්වීය. එහි, නව යථාර්ථයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා, මෙම අවස්ථාවේ දී, හිතාමතාම, ලෝකය උඩු යටිකුරු කරන ආකාරයෙන් රූප නිරූපණය කර ඇත.

කියුබිස්වාදය ජ්‍යාමිතික රූප අපයෝජනය කළේ, නිරූපණය ගැන සිතීම සඳහා නොවේ. තනි කෝණයකින් පෙනෙන දෙයින් පමණක්, නමුත් ද්විමාන පෘෂ්ඨ මත වස්තූන් "විවෘත කිරීමට" උත්සාහ කිරීම, "හතරවන මානයක්" නිර්මාණය කරන්නාක් මෙන්.

එමගින්, චිත්ර ශිල්පියා යුරෝපීය පෙරටුගාමීන්ගේ නිරූපකය බවට පත් විය. සහ කලාත්මක ඛණ්ඩනය පිළිබඳ විශිෂ්ට සඳහනක් .

Les Demoiselles d'Avignon (1907) සමඟ පිකාසෝ කියුබිස්ට් ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරයි

කියවන්න: තේරුම් ගැනීමට අත්‍යවශ්‍ය කෘති පැබ්ලෝ පිකාසෝ.

5. වාසිලි කැන්ඩින්ස්කි(1866-1944)

රුසියානු වසීලි කැන්ඩින්ස්කි, වියුක්ත කලාවේ ප්‍රථම කෘතිය, එනම් සැබෑ ලෝකයට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති අංග ඉදිරිපත් කරන බටහිර චිත්‍ර ශිල්පියා ලෙස සිහිපත් වේ.

සංගීතයෙන් දැඩි ලෙස ආභාසය ලැබූ කැන්ඩින්ස්කිගේ අදහස වූයේ හැඟීම් සහ හැඟීම් වර්ණ, හැඩතල සහ රේඛා බවට පරිවර්තනය කිරීමයි.

වැසිලි කැන්ඩින්ස්කිගේ ප්‍රතිමූර්තිය

ඔහු වැදගත් චිත්‍ර ශිල්පියෙකු විය, ඔහු නව නිර්මාණයක් ගෙන ආවේය. නිර්මාණය කිරීමේ මාර්ගය, සංකේතාත්මක නියෝජනය සඳහා ඇති කැපවීම සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි කිරීම. එබැවින්, ව්යාපාරය "සංකේතාත්මක නොවන" හෝ "වෛෂයික නොවන" කලාව ලෙසද හැඳින්වේ.

කැන්ඩින්ස්කි මනෝවිද්යාත්මක ක්ෂේත්රයේ සිට නිර්මාණාත්මක නිදහස, බුද්ධිය සහ අභ්යන්තර අත්දැකීම් ප්රකාශ කිරීම අගය කළේය.

ඔහුට අමතරව, අනෙකුත් කලාකරුවන් ද වියුක්ත කෘති නිර්මාණය කිරීමට පටන් ගත්හ, උදාහරණයක් ලෙස, ජ්‍යාමිතික වියුක්තවාදයක් සහිත Piet Mondrian වැනි.

බලන්න: Auto da Compadecida (සාරාංශය සහ විශ්ලේෂණය)

පළමු වියුක්ත ජල වර්ණ (1910), කැන්ඩින්ස්කි විසින්, වියුක්තවාදයට තුඩු දුන් කෘතිය ලෙස සැලකේ

6. Marcel Duchamp (1887-1968)

Marcel Duchamp 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ නිර්භීත සහ නිර්මාණශීලී චරිතයක් ලෙස කලාත්මක වේදිකාවට පිවිසියේය.

නවීන කලාකරුවා Dadaism සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත, එය කිරීමට උත්සාහ කළ ව්යාපාරයකි. පළමු ලෝක සංග්‍රාමයේ කාලපරිච්ඡේදයේ අතෘප්තිය සහ ප්‍රතිවිරෝධතා ප්‍රදර්ශනය කරන්න.

මාසෙල් ඩුචම්ප්ගේ ප්‍රතිමූර්තිය

බලන්න: ඇන්ජෙලා ඩේවිස් යනු කවුද? ඇමරිකානු ක්රියාකාරිකයාගේ චරිතාපදානය සහ ප්රධාන පොත්

ඩචැම්ප් යෝජනා කළේ කෙනෙකුගේ සීමාවන් ප්‍රශ්න කිරීමට උත්සාහ කළ කැරලිකාර සහ අගෞරවනීය ආකල්පයකි. තමන්ගේart.

මේ සඳහා කලාකරුවා ඊනියා “ ready mades ”, කාර්මික වස්තු වැනි අසාමාන්‍ය සම්පත් කිහිපයක් භාවිතා කළේය. කලාත්මක සන්දර්භයක් තුළ ස්ථානගත වූ විට, ඔවුන් නව අරුත් ලබා ගනී, එසේත් නැතිනම්, ඒවායේ මුල් අරුත් සහ යෝජනා අහිමි වේ.

මේ අනුව, අනාගත කලාකරුවන්ට ගැඹුරු වීමට මාර්ගය විවර කරමින්, කලාව ලෙස සලකනු ලබන දේ පිළිබිඹු කිරීම සඳහා ඩචම්ප් අත්‍යවශ්‍ය විය. මෙම ප්‍රශ්න.

අකුරු යනු ඩුචම්ප්ට ආරෝපණය කරන ලද සූදානම් කළ කි, නමුත් එය චිත්‍ර ශිල්පී Baroness Elsa von Freytag ගේ නිර්මාණයක් බව අනුමාන කෙරේ. -Loringhoven

7. Anita Malfatti (1889-1964)

බ්‍රසීලයේ නූතන කලාව ගැන කතා කරන විට, අපට සඳහන් කළ හැකි මුල්ම ප්‍රමුඛ නාමයක් වන්නේ Anita Mafatti ය.

Anita Malfattiගේ ප්‍රතිමූර්තිය

São Paulo හි කලාකරුවා 22 වන සතියට පෙර සිටම නවීන චිත්‍ර නිෂ්පාදනය කරමින් සිටි නිසා අතිමහත් වැදගත්කමක් දරයි. මෙය ජාතික සංස්කෘතියේ "ජල පෝෂකයක්" ලෙස සලකනු ලැබූ සිදුවීමක් වූ අතර බ්‍රසීලයේ නූතනවාදයේ ආරම්භය නිල වශයෙන් සනිටුහන් කළේය.

ඇනීටා 1912 සහ 1914 අතර යුරෝපයේ කලාත්මක පුහුණුවක් ලබා ඇති අතර, එහි ඇයගේ කුසලතා වර්ධනය කර ගනිමින් පෙරටුගාමීන්ගේ බලපෑමට ලක්ව ඇත. පාවුලෝ, නූතනවාදී චිත්ර ශිල්පියා මහජනතාව සහ විචාරකයින් විසින් ප්රතික්ෂේප කරන ලදී. මක්නිසාද යත්, යථාර්ථයට නොගැලපෙන වර්ණ භාවිතය වැනි ඉතා කැපී පෙනෙන නවීන ලක්ෂණ සහිත සිතුවම් එහි ඇතුළත් වූ බැවිනි.විකෘති කිරීම් සහ ප්‍රතිවිරුද්ධ ගති ලක්ෂණ.

A boba (1916), Anita Malfatti

8. Tarsila do Amaral (1886-1972)

Tarsila do Amaral යනු බ්‍රසීලියානු නූතනවාදයේ තවත් අත්‍යවශ්‍ය කාන්තාවකි. නූතන කලා සතියට සහභාගී වී නොතිබුණද, මෙම කාලය තුළ කලාකරුවා සැලකිය යුතු නිර්මාණ නිෂ්පාදනය කළ අතර ඔස්වල්ඩ් ඩි ඇන්ඩ්‍රේඩ් සහ රාවුල් බූප් සමඟින් ඇන්ට්‍රොපොෆැජිකෝ ව්‍යාපාරය නිර්මාණය කිරීමට දායක විය.

Tarsila do අමරල්

එවැනි ව්‍යාපාරයක්, එහි ආදර්ශ පාඨය වූ “මානව භක්තිය පමණක් අපව එක්සත් කරයි”, නූතනවාදී පරාමිතීන් සමඟ සමපාත වූ නමුත් ප්‍රබල බ්‍රසීලියානු බලපෑමක් ඇති කලාවක් නිර්මාණය කිරීමේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කරයි. සැලකිලිමත් විය යුත්තේ ජාතික තේමා සහ අවශ්‍යතා සමඟය.

ඔහුගේ නිෂ්පාදනයේ මූලික අංගයන් වූයේ බ්‍රසීලියානු ජනයාගේ අගය කිරීම, රූපවල විකෘති කිරීම් සහ සමහර කැන්වස්වල අධියථාර්ථවාදී ආභාෂය, O ovo , 1928 සිට.

O ovo (1928), by Tarsila do Amaral

9. Cândido Portinari (1903-1962)

Cândido Portinari යනු මාරියෝ ඩි ඇන්ඩ්‍රේඩ් සහ ඔස්වල්ඩ් ද ඇන්ඩ්‍රේඩ් විසින් දේශනා කරන ලද නූතනවාදී පරමාදර්ශයන් සමඟ ඉතා සමපාත වූ බ්‍රසීලියානු චිත්‍ර ශිල්පියෙකි.

පෝර්ටිනාරිගේ ප්‍රතිමූර්තිය සාදන ලදී. 1962

බ්‍රසීලයේ සිටින ග්‍රාමීය සේවකයන්ගේ සිට ළමුන් දක්වා ජනප්‍රිය උත්සවවල දර්ශන ද පෙන්වා දෙන පරිදි ඔහුගේ වෘත්තීය ජීවිතය ගොඩනගා ඇත.

Portinari ප්‍රයෝජනයට ගත්තේ සෞන්දර්යාත්මක අංගඅලුත් සහ අව්‍යාජ බ්‍රසීලියානු දෙයක් නිර්මාණය කිරීමේ අරමුණින් යුරෝපීය පෙරටුගාමීන්. මේ අනුව, නිදසුනක් වශයෙන්, පැබ්ලෝ පිකාසෝගේ බලපෑම ඔහුගේ සමහර කෘතිවල අඳුරු වර්ණ භාවිතය, චරිත ප්‍රකාශනයේ අතිශයෝක්තිය සහ රූපවල විකෘති කිරීම් ඉදිරිපත් කරයි.

උදාහරණයක් මෙම ලක්‍ෂණ වන්නේ 1944 දී සාදන ලද The retreatants ප්‍රසිද්ධ කෘතියයි.

The retreatants (1944), Cândido Portinari

විසින්



Patrick Gray
Patrick Gray
පැට්‍රික් ග්‍රේ ලේඛකයෙක්, පර්යේෂකයෙක් සහ ව්‍යවසායකයෙක් වන අතර නිර්මාණශීලිත්වය, නවෝත්පාදනයන් සහ මානව විභවය යන මංසන්ධිය ගවේෂණය කිරීමට ආශාවක් ඇත. "Culture of Geniuses" බ්ලොග් අඩවියේ කතුවරයා ලෙස ඔහු විවිධ ක්ෂේත්‍රවල කැපී පෙනෙන සාර්ථකත්වයක් ලබා ඇති ඉහළ කාර්ය සාධන කණ්ඩායම් සහ පුද්ගලයින්ගේ රහස් හෙළි කිරීමට කටයුතු කරයි. පැට්‍රික් විසින් ආයතනවලට නව්‍ය උපාය මාර්ග සංවර්ධනය කිරීමට සහ නිර්මාණාත්මක සංස්කෘතීන් පෝෂණය කිරීමට උපකාර වන උපදේශන සමාගමක් ද සම-ආරම්භ කළේය. ඔහුගේ කෘති Forbes, Fast Company සහ Entrepreneur ඇතුළු බොහෝ ප්‍රකාශනවල පළ වී ඇත. මනෝවිද්‍යාව සහ ව්‍යාපාර පිළිබඳ පසුබිමක් සමඟින්, පැට්‍රික් සිය ලේඛනයට අද්විතීය ඉදිරිදර්ශනයක් ගෙන එයි, ඔවුන්ගේම හැකියාවන් අගුළු ඇරීමට සහ වඩාත් නව්‍ය ලෝකයක් නිර්මාණය කිරීමට කැමති පාඨකයන් සඳහා ප්‍රායෝගික උපදෙස් සමඟ විද්‍යාව පදනම් වූ තීක්ෂ්ණ බුද්ධිය මුසු කරයි.